خرداد ۱۲, ۱۳۹۸

شعر خوانی (۱)

سلام! 
حال همه ی ما خوب است 
ملالی نیست جز گم شدنِ‌ گاه به گاهِ خیالی دور، 
که مردم به آن شادمانیِ بی‌سبب می‌گویند 
با این همه عمری اگر باقی بود 
طوری از کنارِ زندگی می‌گذرم 
که نه زانویِ آهویِ بی‌جفت بلرزد و 
نه این دلِ ناماندگارِ بی‌درمان! 

تا یادم نرفته است بنویسم 
حوالیِ خوابهای ما سالِ پربارانی بود 
می‌دانم همیشه حیاط آنجا پر از هوای تازه باز نیامدن است 
اما تو لااقل، حتی هر وهله، گاهی، هر از گاهی 
ببین انعکاس تبسم رویا 
شبیه شمایل شقایق نیست! 
راستی خبرت بدهم 
خواب دیده‌ام خانه‌ ای خریده‌ام 
بی‌پرده، بی‌پنجره، بی‌در، بی‌دیوار… هی بخند! 
بی‌پرده بگویمت 
چیزی نمانده است، من چهل ساله خواهم شد 
فردا را به فال نیک خواهم گرفت 
دارد همین لحظه 
یک فوج کبوتر سپید 
از فرازِ کوچهٔ ما می‌گذرد 
باد بوی نام های کسان من می‌دهد 
یادت می‌آید رفته بودی 
خبر از آرامش آسمان بیاوری!؟ 
نه ری‌را جان 
نامه‌ام باید کوتاه باشد 
ساده باشد 
بی‌حرفی از ابهام و آینه، 
از نو برایت می‌نویسم 
حال همهٔ ما خوب است 
اما تو باور نکن!

 

 

 

شعری که خواندید از آقای سید علی صالحی شاعر و نویسنده معاصر ایرانی است که شهرت او در شعر معاصر است.

 

 

 

 

صوت این شعر زیبا را با صدای مرحوم استاد خسرو شکیبایی با هم بشنویم

 

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *