اردیبهشت ۲۵, ۱۳۹۸

تاثیر شعر در کاهش افسردگی و افزایش خوش بینی

پژوهشی که توسط حاتم‌پور و پورحسن (۱۳۹۷) انجام شده؛ نشان میدهند انتقال احساس و عاطفه شعری از گوینده به شنونده یکی از قابلیت های شعر برای تأثیر بر مخاطب است که با آن میتوان به بیماران اختلالات روانی کمک کرد تا روند درمانی مناسب تری داشته باشند. در کشور ما متأسفانه با وجود پیشینه غنی ادبیات منظوم
و تنوع آن تاکنون این شیوه درمان معرفی نشده و پژوهش های لازم در این مورد صورت نگرفته است. در این پژوهش تاثیر شعر بر بیماران افسرده را بررسی کردند
که  نتایج ارزشمندی به دست آمده است که عبارتند از:
۱- شعر کلاسیک میتواند منبعی بسیار غنی برای درمانگران باشد. آشنایی درمانگر با شعر و ادبیات منظوم، خوانش درست شعر و انتخاب مضامین مناسب میتواند در درمان بیماران در کنار دیگر درمانها مؤثر باشد. شعرخوانی درمانگر در انتقال عاطفه شعری و برانگیختن احساس مخاطب اثرگذار بوده است.
۲- مضامین مختلف شعر باعث افزایش خوش بینی مردان و زنان افسرده شد. برخلاف تصور، مضامین چالش برانگیز  در بیمار تنش ایجاد نکرد، بلکه در خلق مباحث عاطفی و منطقی بسیار راه گشا بود. این مضامین اعم از موضوعات مثبت مانند شادباشی، مسائل آفرینش، غنیمت شمردن دم تا موضوعات منفی مانند خیانت و خودبینی نقش تنش زدایی زیادی از افراد افسرده داشتند و خوش بینی  را افزایش داد.
در این پژوهش درواقع مردان در شعردرمانی واکنش بهتری نسبت به زنان نشان دادند و کاهش افسردگی در مردان نسبت به زنان بیشتر بوده است .

ازنظر شاعرانی بزرگ چون فردوسی، نظامی، مولوی، عطار، سنایی و انوری، شعر گوهری شریف است که خداوند با الطاف خود این گوهر خدادادی را با دانش و حکمت در دل شاعران ودیعه میدهد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *